Luma’dan Nikovc’a, Nikovc’tan Türkiye’ye ve yeni kuşakların yaşadığı ülkelere uzanan bir aile hikâyesi. Kurteš Roots; isimleri, belgeleri, fotoğrafları ve hatıraları bir araya getirerek geçmişle gelecek arasında bir bağ kurar.
Bu yolculuk yalnızca bir soy ağacı değildir. Bir köyün hatırası, geride bırakılan bir ev, yeni bir ülkede kurulan hayat ve yıllar sonra köklere dönme arzusudur. Bildiklerimizi kaynaklarıyla paylaşır, henüz çözemediğimiz soruları araştırmaya açık tutarız.
Hafızayı koru, kaynağı göster, belirsizliği görünür bırak.
Bir köyden, bir mahalleden ve bir yolculuktan doğan aile hafızası.
Atanasije Urošević’in Gornja Morava i Izmornik adlı çalışmasına dayandırılan aktarım, Nikovc’ta Kurtešovit, Braimovit ve Bećirovit adlı üç soy grubundan söz eder. Gruplar Sop fisine bağlanır; Luma’dan “üç kardeş” olarak geldikleri yönündeki yerel anlatı kaydedilir.
“Yaklaşık 120 yıl önce” ifadesinden çıkarılan 1815 tarihi kesin bir göç tarihi değildir; kabaca 19. yüzyılın başlarına işaret eder. [S2]
Urošević, Nikovc’u Drenoglava’nın güneyinde, Morava ve Lepenac havzalarını ayıran tepeler üzerinde dağınık bir dağ yerleşimi olarak tarif eder. Köy, her biri ayrı bir tepede bulunan ve soyların adını taşıyan üç mahalleye ayrılmıştı: Kurtešovit 7, Braimovit 9, Bećirovit 4 hane.
Tarla adları arasında Lom, Nikona/Trstenica ve Zabeli Ćunit; orman adları arasında Bodešnjak ve Lomka geçer. Bu sayılar, doğrudan atalarımızın hangi hanede yaşadığını tek başına göstermez. [S2]
1934 göçünden sonra aile hafızasının yeni merkezi Elazığ olur. Nüfus belgesi Germili ve Yedigöze adlarını aileyle ilişkilendirir.
Sonraki kuşaklar İstanbul’da ve başka yerlerde yaşarken Nikovc’a ait hatıraları isimlerde, anlatılarda, fotoğraflarda ve hafızada taşımayı sürdürür. [S1, S5]
Hasan’dan bugünün çocuklarına uzanan çalışma hattı. Her bilginin yanında kaynağının türü yazar; birincil belge bulundukça etiketler güncellenir.
Okunmuş nüfus kaydı veya başka doğrudan belge.
Bir yayında aktarılan bilgi; nüfus kaydı gibi sunulmaz.
Anlatıcısı ve aktarım zinciri belli aile hatırası.
Çelişen tarih, olası kimlik veya henüz belgelenmemiş bağ.
“Hasan oğlu Ramazan Tunç” mezar yazısı aile tarafından aktarılmıştır. Mezar taşı fotoğrafı ve transkripsiyonu arşive eklenecek. [S5]
Tahir’in babası; Tahir’in annesi Hamide. Babalık bağı nüfus belgesinde görülür. 1 Eylül 1939’da Elazığ’da vefat ettiği aile tarafından aktarılır. [S1, S5]
Nüfus kaydı: 01.07.1890, Yugoslavya; ölüm 13.06.1972. Kanber’in babası.
Eşi Arife Tunç (1890–1946), Etizem ve Rabiye’nin kızı. Kanber’in ikinci eşi Arife ile karıştırılmamalıdır. Önceki muhacir belgesi okumasında geçen “Asiye” adı ayrıca kontrol edilecek. [S1]
Kardeşi İsmail, aile anlatısında “Babciş” adıyla da anılır; doğum ve ölüm tarihleri bilinmiyor. [S5]
Türk nüfus dökümünde doğumu 1 Temmuz 1924, ölümü 28 Aralık 1999. Aile sözlü tarihinde ise 1919 doğumu ve 15 yaşında göç ettiği anlatılır. İki bilgi kaynaklarıyla birlikte korunur.
Eşi Kamile Tunç (1923–1960); belgede baba adı RAMİDAN, anne adı ARZIHAN. İkinci eşi Arife. Kanber’in sekiz çocuğu vardır. [S1, S2, S5]
Germili doğumlu; belgedeki doğum yılı 1944. Aile anlatısında Arnavut topluluğu dışından evlenen ilk kişi olarak anılır. [S1, S5]
Sonraki kuşağın ABD’ye uzanan yaşam hattının temsilcisi: 2016’da Texas, 2021’de Kuzeybatı Arkansas. Bu rota bütün aile kollarına mal edilmez. [S1, S5]
Yaşayan kişilerin doğum tarihleri ve kayıt numaraları kamuya açık ağaçta yer almaz.
Aile aktarımına göre altı oğul ve iki kız. Ahmet kolu nüfus belgesiyle ayrıca desteklenir; diğer kolların torun listeleri yayından önce ilgili aileyle doğrulanacak.
* Önceki aktarımdaki yazımla korunmuştur; resmî yazım kontrol edilecek.
19 Ağustos 2021 tarihli alt–üst soy belgesinde görünür. [S1]
Luma’dan Nikovc’a, oradan Üsküp, Selanik ve İzmir üzerinden Elazığ’a, sonra İstanbul’a. Kesik çizgiler tahmini ya da anlatılarda farklı geçen bölümleri gösterir.
Yolculuğu adım adım izlemek için oynatın ya da aşağıdaki duraklardan birini seçin.
Luma’dan Nikovc’a. Yaklaşık 1815, eski kaynak aktarımından hesaplanan bir tahmindir.
Tarihî kaynak aktarımıNikovc’tan ayrılma kararı ve Üsküp’e geçiş.
Aile sözlü tarihiÜsküp’te evrak bekleme dönemi; anlatılarda yaklaşık bir ya da iki yıl. 1932-1787 dosya numarası özgün dosyayla karşılaştırılmayı bekleyen bir arşiv ipucudur.
AraştırılıyorÜsküp vize tarihi. Türkiye’ye yerleşme tarihi değildir.
Aile düzeltmesiÖnceki aktarımda Türkiye’ye varış tarihi; belge görüntüsüyle yeniden eşleştirilecek.
AraştırılıyorÜsküp, Selanik, İzmir ve Elazığ ana hattı. Bornova’da 3–5 ay bekleme ve ara duraklar sözlü tarihtir.
Aile sözlü tarihiRamazan’ın Elazığ’da vefatı; aile tarafından aktarılan mezar bilgisi.
Aile sözlü tarihiİstanbul. Nüfus nakli ile fiilî taşınma tarihi (1950 / 1956) henüz ayrıştırılmadı.
AraştırılıyorSahrayıcedid ve Kartal dönemleri; kişi ve kol bazında doğrulanacak.
AraştırılıyorKanber’in Nikovc ziyaretleri. 1982’de eşi ve kızıyla gittiği aktarılır.
Aile sözlü tarihiBerk’in Texas’a, ardından Kuzeybatı Arkansas’a taşınması.
Aile aktarımıAynı tepeler, farklı dönemler ve farklı yazımlar. Büyütmek için haritaya dokunun.
Tarihî pafta ile güncel konum eşleştirilmeden aile mülkü haritada işaretlenmez. Kurtešovit mahallesinin yeri, tapu ve kadastro araştırmasının ana hedeflerinden biridir.
Kuşaktan kuşağa anlatılanlar. Belgeyle doğrulanana kadar anlatıcısıyla birlikte, “aile sözlü tarihi” olarak saklanır.
İsmail, ölümünden kısa süre önce ailenin büyüklerini bir araya getirerek göçün hikâyesini gece boyunca anlattı; ertesi gün vefat etti.
Mehmet amcanın aktarımı, Ağustos 2026 [S5]
Aile, Tahir ile kardeşi İsmail’i belirgin biçimde farklı karakterler olarak hatırlar. Tahir sakin, ölçülü ve ağırbaşlı; İsmail ise zor bir sınır coğrafyasında asi, korkusuz ve hızlı tepki veren biri olarak anlatılır.
Aile hafızasında göç kararı, İsmail’in gençliğinde yaşanan ve kan davası endişesi doğuran bir olayla ilişkilendirilir. Uzlaşma için bedel ödendiği, buna rağmen duyulan kaygının Nikovc’tan ayrılma kararında etkili olduğu anlatılır. Olayın tarihi ile 1932’deki karar arasında ne kadar zaman geçtiği bilinmemektedir.
Ailenin Atatürk’e mektup yazdığı, Üsküp’te evrak beklediği, Selanik’ten gemiyle İzmir’e geçtiği ve Bornova’da 3–5 ay kaldığı aktarılır. Sonraki duraklar anlatılara göre değişir: Palu–Sivrice, Karakoçan/Dersim, Germili/Yedigöze. 350’den fazla küçükbaş ve 150’den fazla büyükbaş hayvanın geride bırakıldığı da anlatının parçasıdır.
Evde Arnavutça konuşulduğu, bazı halaların Türkçe bilmediği ve sonraki kuşaklarda Arnavutçanın kullanımının azaldığı hatırlanır. Geniş akrabalık çevresi içinde evlilikten kaçınma geleneği de kültürel hafızaya kaydedilir. Bu örnekler bütün bir topluma genellenmez.
Kanber, 1934 göçünden 42 yıl sonra köyüne ilk kez döndü. Bu yolculuklar sitenin fotoğraf ve sözlü tarih arşivinin ana bölümlerinden biri olacak.
İlk dönüş. Akrabalarını ziyaret etti; eski aile mülkünün belirgin bir izini bulamadı.
Eşi ve kızıyla ikinci ziyaret.
Üçüncü ve bilinen son ziyaret.
Açık sorular, arşiv çalışmaları ve isimlerin farklı yazımları.
Ailenin 20. yüzyıl başına ait hatıraları, Kaçanik–Karadak bölgesindeki istikrarsız ortam içinde okunmalıdır. Osmanlı askerî kayıtları, dönemin raporları ve bölgede görev yapan subayların hatıratları üzerinde çalışma sürüyor. Yakın köylerde belgelenen olaylar ile doğrudan Nikovc’a veya aile bireylerine bağlanabilen olaylar birbirinden ayrı tutulur.
Test raporunun tarihi ve sağlayıcısı eklendiğinde kaynak bağlantısı kurulacak. Bu sonuç, Hasan–Ramazan hattının daha eski bağlantılarını araştırmak için ayrı bir veri katmanıdır; “üç kardeş” anlatısını ya da belirli bir köyü tek başına kanıtlamaz.
| Çalışma | Durum ve sıradaki hedef |
|---|---|
| Osmanlı NFS.d. 5624 | Nüfus defteri referansı. Dijital erişim soruldu; defter içeriği henüz elde edilmedi. Katalog tanımı, tarih, kaza ve Nikovc kapsamı doğrulanacak. |
| Kosova Arşivi / SEMMA | Arşivin yanıtı, araştırmacı kaydı ve SEMMA üzerinden ilerlemeyi tarif ediyor. Kayıt ücretsiz ve bir defalık. Belge henüz bulunmadı. |
| Üsküp göç dosyası | 1932-1787 referansı ve 259 numaralı muhacir kâğıdı aynı belge varsayılmaz; kurum, tarih ve kişi listesi ayrı ayrı eşleştirilecek. |
| Tapu ve kadastro | Nikovc’un eski paftaları, arazi defterleri, zilyetlik listeleri ve parsel tarihçeleri aranıyor. Kurtešovit mahallesi ile doğrudan aile hanesi arasındaki bağ henüz kurulmadı. |
| Akademik yayınlar | Urošević çalışmasının baskı ve sayfa bilgisi, ilgili diğer çalışmaların tam künyeleri ve aile adını içeren özgün kayıtlar aranıyor. |
| Ana kayıt | Araştırmada geçen biçimler |
|---|---|
| Nikovc | Nikoc, Nikocë, Nikovce, Nikofça, Nelikofça, Mitekofça, Nikauč. Son biçimler duyum veya okuma ihtimalleri de içerir. |
| Kurteš / Kurteş | Kurtes, Kurtešovit; “Kurdovich” ailece duyulmuş biçim. |
| Sop | Sopa, Sopi |
| Kanber | Kamber, Kamer (önceki göç belgesi okumaları) |
| Kaçanik | Kačanik, Kaçanik |
| Drenoglava | Drenogllavë |
| Üsküp | Skopje, Shkup |
| Selanik | Thessaloniki |
| Germili / Yedigöze | Aile yerleşim araştırmasında birlikte kullanılır; tarihî idari bilgi belgeye göre kaydedilir. |
Ailenizin kökleri Nikovc, Kaçanik, Luma ya da Kurtešovit, Braimovit ve Bećirovit kollarına uzanıyorsa sizden haber almak isteriz. Eski fotoğraflar, isimler, mülk hatıraları, göç belgeleri ve düzeltmeler; sınırlar ve kuşaklarla ayrılmış parçaları yeniden birleştirebilir.
A family story that runs from Luma to Nikovc, from Nikovc to Türkiye, and on to the countries where new generations now live. Kurteš Roots brings names, documents, photographs and memories together to connect the past with the future.
This journey is more than a family tree. It is the memory of a village, a house left behind, a life built in a new country, and the wish, years later, to return to one’s roots. We share what we know with its sources, and keep the questions we have not yet solved open to research.
Preserve the memory, show the source, keep uncertainty visible.
A family memory born of a village, a mahalla and a journey.
An account based on Atanasije Urošević’s study Gornja Morava i Izmornik records three lineages in Nikovc: Kurtešovit, Braimovit and Bećirovit. All are linked to the Sop fis, and local testimony said they came from Luma as “three brothers.”
The year 1815, derived from the phrase “about 120 years ago,” is not an exact migration date; it points roughly to the early nineteenth century. [S2]
Urošević described Nikovc as a dispersed mountain settlement south of Drenoglava, on the hills forming the watershed between the Morava and Lepenac basins. The village was divided into three mahallas, each on its own hill and named after a lineage: Kurtešovit 7, Braimovit 9, Bećirovit 4 households.
Field names included Lom, Nikona/Trstenica and Zabeli Ćunit; woodland names included Bodešnjak and Lomka. These numbers alone do not show which household our direct ancestors lived in. [S2]
After the 1934 migration, Elazığ became the new centre of family memory. The civil registry record links the names Germili and Yedigöze to the family.
Later generations, living in Istanbul and elsewhere, kept carrying Nikovc in names, stories, photographs and memory. [S1, S5]
The working line from Hasan to today’s children. Every fact carries the type of its source; labels are upgraded as primary documents are found.
A civil record that has been read, or another direct document.
Information reported in a publication; not presented as a civil record.
A family memory whose narrator and chain of transmission are known.
Conflicting dates, possible identities, or links not yet documented.
The gravestone inscription “Ramazan Tunç, son of Hasan” has been passed on by the family. A photograph and transcription of the stone will be added to the archive. [S5]
Father of Tahir; Tahir’s mother was Hamide. The paternal link appears in the civil record. The family reports that he died in Elazığ on 1 September 1939. [S1, S5]
Civil record: 01.07.1890, Yugoslavia; died 13.06.1972. Father of Kanber.
His wife Arife Tunç (1890–1946), daughter of Etizem and Rabiye. Not to be confused with Kanber’s second wife, also named Arife. The name “Asiye” in an earlier reading of a migrant document will be checked separately. [S1]
His brother İsmail is also remembered as “Babciş” in family stories; his dates are unknown. [S5]
The Turkish genealogy record gives his birth as 1 July 1924 and his death as 28 December 1999. Family oral history instead remembers a 1919 birth and migration at fifteen. Both are kept with their sources.
His wife Kamile Tunç (1923–1960); the record gives her father as RAMİDAN and her mother as ARZIHAN. His second wife was Arife. Kanber had eight children. [S1, S2, S5]
Born in Germili; the record gives 1944. Family stories remember him as the first to marry outside the Albanian community. [S1, S5]
Represents the next generation’s path to the United States: Texas in 2016, North-west Arkansas in 2021. This route is not attributed to every branch of the family. [S1, S5]
Birth dates and registry numbers of living people are not shown in the public tree.
Six sons and two daughters, according to the family. Ahmet’s branch is also supported by the civil record; the grandchildren of the other branches will be confirmed with each family before publication.
* Kept as spelled in the earlier account; the official spelling will be checked.
Shown in the ancestry record dated 19 August 2021. [S1]
From Luma to Nikovc, then through Skopje, Thessaloniki and İzmir to Elazığ, and later to Istanbul. Dashed lines mark sections that are estimated or told differently in family accounts.
From Luma to Nikovc. About 1815 is an estimate calculated from an older published account.
Historical source citationThe decision to leave Nikovc and the move to Skopje.
Family oral historyWaiting for papers in Skopje; about one or two years in family accounts. File number 1932-1787 is an archival lead awaiting comparison with the original file.
Under researchThe Skopje visa date. It is not the date of settlement in Türkiye.
Family correctionArrival in Türkiye according to an earlier account; to be matched again with the document image.
Under researchThe main line Skopje, Thessaloniki, İzmir, Elazığ. The 3–5 month wait in Bornova and the intermediate stops are oral history.
Family oral historyRamazan dies in Elazığ; grave information passed on by the family.
Family oral historyIstanbul. The registry transfer and the actual move (1950 / 1956) have not yet been told apart.
Under researchThe Sahrayıcedid and Kartal years; to be confirmed person by person and branch by branch.
Under researchKanber’s visits to Nikovc. In 1982 he went with his wife and daughter.
Family oral historyBerk moves to Texas, then to North-west Arkansas.
Family accountThe same hills, different eras and different spellings. Tap a map to enlarge it.
Family property is not marked on any map until the historical sheets are matched with present-day locations. Locating the Kurtešovit mahalla is one of the main goals of the land and cadastre research.
What has been told from generation to generation. Until documents confirm it, it is kept with its narrator as “family oral history.”
Shortly before his death, İsmail gathered the family elders and told the story of the migration through the night; he died the next day.
As told by Uncle Mehmet, August 2026 [S5]
The family remembers Tahir and his brother İsmail as strikingly different personalities. Tahir is remembered as calm, measured and dignified; İsmail as rebellious, fearless and quick to react in a difficult frontier environment.
In family memory, the decision to migrate is linked to an incident from İsmail’s youth that raised the fear of a blood feud. A price was reportedly paid to settle it, yet the lingering worry is said to have shaped the decision to leave Nikovc. How much time passed between the incident and the 1932 decision is unknown.
The family is said to have written to Atatürk, waited for papers in Skopje, sailed from Thessaloniki to İzmir and stayed 3–5 months in Bornova. The later stops vary between accounts: Palu–Sivrice, Karakoçan/Dersim, Germili/Yedigöze. Leaving behind more than 350 sheep and goats and more than 150 cattle is also part of the story.
Albanian was spoken at home; some aunts did not speak Turkish, and Albanian faded in later generations. A tradition of avoiding marriage within the wider kin circle is also remembered. These examples are not generalised to a whole community.
Kanber returned to his village for the first time forty-two years after the 1934 migration. These journeys will form one of the main parts of the site’s photographic and oral-history archive.
First return. He visited relatives but found no clear trace of the old family property.
Second visit, with his wife and daughter.
Third and last known visit.
Open questions, archival work and the different spellings of names.
The family’s memories of the early twentieth century must be read against the instability of the Kaçanik–Karadak region. Work continues on Ottoman military records, contemporary reports and the memoirs of officers who served in the region. Events documented for nearby villages are kept apart from events that can be tied directly to Nikovc or to family members.
A source link will be added once the report date and testing provider are attached. This result is a separate layer of evidence for exploring older connections of the Hasan–Ramazan line; on its own it does not prove the “three brothers” tradition or a specific village.
| Project | Status and next step |
|---|---|
| Ottoman NFS.d. 5624 | Population register reference. Digital access has been requested; the register’s contents have not yet been obtained. Catalogue description, date, district and coverage of Nikovc to be confirmed. |
| Kosovo Archives / SEMMA | The archive’s reply describes registering as a researcher and proceeding through SEMMA. Registration is free and one-time. No document has been found yet. |
| Skopje migration file | Reference 1932-1787 and migrant paper no. 259 are not assumed to be the same document; institution, date and list of people will be matched separately. |
| Land and cadastre | Searching for old map sheets, land books, possession lists and parcel histories of Nikovc. The link between the Kurtešovit mahalla and the direct family household has not yet been established. |
| Academic publications | Seeking the edition and page of Urošević’s study, full references for related works, and original records naming the family. |
| Main entry | Forms found in research |
|---|---|
| Nikovc | Nikoc, Nikocë, Nikovce, Nikofça, Nelikofça, Mitekofça, Nikauč. The last forms include possible mishearings or misreadings. |
| Kurteš / Kurteş | Kurtes, Kurtešovit; “Kurdovich” as heard within the family. |
| Sop | Sopa, Sopi |
| Kanber | Kamber, Kamer (earlier readings of migration documents) |
| Kaçanik | Kačanik, Kaçanik |
| Drenoglava | Drenogllavë |
| Skopje | Üsküp, Shkup |
| Thessaloniki | Selanik |
| Germili / Yedigöze | Used together in research on the family’s settlement; historical administrative details are recorded as in the documents. |
If your family has roots in Nikovc, Kaçanik, Luma, or the Kurtešovit, Braimovit and Bećirovit lineages, we would be grateful to hear from you. Old photographs, names, property memories, migration documents and corrections can help reconnect pieces separated by borders and generations.
Një histori familjare që shtrihet nga Luma në Nikovc, nga Nikovci në Turqi dhe deri te vendet ku jetojnë sot brezat e rinj. Kurteš Roots bashkon emra, dokumente, fotografi dhe kujtime për të lidhur të kaluarën me të ardhmen.
Ky udhëtim nuk është vetëm një pemë familjare. Është kujtimi i një fshati, një shtëpi e lënë pas, një jetë e ndërtuar në një vend të ri dhe dëshira, vite më vonë, për t’u kthyer te rrënjët. Ndajmë atë që dimë bashkë me burimet e saj dhe i mbajmë të hapura për hulumtim pyetjet që ende nuk i kemi zgjidhur.
Ruaj kujtesën, trego burimin, lëre pasigurinë të dukshme.
Një kujtesë familjare e lindur nga një fshat, një mëhallë dhe një udhëtim.
Një përcjellje e bazuar në studimin e Atanasije Uroševićit Gornja Morava i Izmornik përmend tri vëllazëri në Nikovc: Kurtešovit, Braimovit dhe Bećirovit. Të tria lidhen me fisin Sop, dhe dëshmia vendore thoshte se kishin ardhur nga Luma si “tre vëllezër”.
Viti 1815, i nxjerrë nga shprehja “rreth 120 vjet më parë”, nuk është data e saktë e shpërnguljes; ai tregon afërsisht fillimin e shekullit XIX. [S2]
Urošević e përshkroi Nikovcin si një vendbanim malor të shpërndarë në jug të Drenogllavës, mbi kodrat që formojnë ujëndarësin ndërmjet pellgjeve të Moravës dhe Lepencit. Fshati ndahej në tri mëhalla, secila mbi një kodër të veçantë dhe me emrin e një vëllazërie: Kurtešovit 7, Braimovit 9, Bećirovit 4 shtëpi.
Ndër emrat e arave përmenden Lom, Nikona/Trstenica dhe Zabeli Ćunit; ndër emrat e pyjeve Bodešnjak dhe Lomka. Këto numra vetëm nuk tregojnë në cilën shtëpi jetonin paraardhësit tanë të drejtpërdrejtë. [S2]
Pas shpërnguljes së vitit 1934, Elazığu u bë qendra e re e kujtesës familjare. Regjistri civil i lidh me familjen emrat Germili dhe Yedigöze.
Brezat e mëvonshëm, duke jetuar në Stamboll dhe gjetkë, vazhduan ta mbanin Nikovcin në emra, rrëfime, fotografi dhe kujtesë. [S1, S5]
Linja e punës nga Hasani deri te fëmijët e sotëm. Pranë çdo të dhëne shënohet lloji i burimit; etiketat përditësohen sa herë gjenden dokumente parësore.
Regjistër civil i lexuar ose një dokument tjetër i drejtpërdrejtë.
E dhënë e përcjellë në një botim; nuk paraqitet si regjistër civil.
Kujtim familjar me rrëfyes dhe zinxhir përcjelljeje të njohur.
Data që bien ndesh, identitet i mundshëm ose lidhje ende e padokumentuar.
Mbishkrimi i varrit “Ramazan Tunç, i biri i Hasanit” është përcjellë nga familja. Fotografia dhe transkriptimi i gurit të varrit do t’i shtohen arkivit. [S5]
Babai i Tahirit; nëna e Tahirit ishte Hamide. Lidhja atërore duket në regjistrin civil. Sipas familjes, ai vdiq në Elazığ më 1 shtator 1939. [S1, S5]
Regjistri civil: 01.07.1890, Jugosllavi; vdekja 13.06.1972. Babai i Kanberit.
Gruaja e tij Arife Tunç (1890–1946), e bija e Etizemit dhe Rabijes. Nuk duhet ngatërruar me gruan e dytë të Kanberit, po ashtu Arife. Emri “Asiye” në një lexim të mëparshëm të dokumentit të emigrantit do të kontrollohet veçmas. [S1]
Vëllai i tij Ismaili kujtohet në rrëfimet familjare edhe si “Babciş”; datat e tij nuk dihen. [S5]
Regjistri turk i prejardhjes shënon lindjen më 1 korrik 1924 dhe vdekjen më 28 dhjetor 1999. Historia gojore familjare kujton vitin 1919 dhe shpërnguljen në moshën pesëmbëdhjetëvjeçare. Të dyja ruhen bashkë me burimet e tyre.
Gruaja e tij Kamile Tunç (1923–1960); në regjistër emri i babait është RAMİDAN dhe i nënës ARZIHAN. Gruaja e dytë ishte Arife. Kanberi kishte tetë fëmijë. [S1, S2, S5]
Lindur në Germili; regjistri shënon vitin 1944. Në rrëfimet familjare kujtohet si i pari që u martua jashtë komunitetit shqiptar. [S1, S5]
Përfaqëson rrugën e brezit të ri drejt SHBA-së: Teksas në vitin 2016, Arkansasi Veriperëndimor në vitin 2021. Kjo rrugë nuk u atribuohet të gjitha degëve të familjes. [S1, S5]
Datat e lindjes dhe numrat e regjistrit të personave të gjallë nuk shfaqen në pemën publike.
Sipas familjes, gjashtë djem dhe dy vajza. Dega e Ahmetit mbështetet edhe nga regjistri civil; nipërit dhe mbesat e degëve të tjera do të verifikohen me secilën familje para publikimit.
* Ruhet si në përcjelljen e mëparshme; shkrimi zyrtar do të kontrollohet.
Duket në regjistrin e prejardhjes të datës 19 gusht 2021. [S1]
Nga Luma në Nikovc, pastaj përmes Shkupit, Selanikut dhe Izmirit deri në Elazığ, e më vonë në Stamboll. Vijat e ndërprera tregojnë pjesë të përafërta ose që rrëfehen ndryshe në familje.
Nga Luma në Nikovc. Rreth vitit 1815 është një vlerësim i llogaritur nga një përcjellje e vjetër e botuar.
Përcjellje nga burim historikVendimi për t’u larguar nga Nikovci dhe kalimi në Shkup.
Histori gojore familjarePritja e dokumenteve në Shkup; në rrëfime rreth një ose dy vjet. Numri i dosjes 1932-1787 është një gjurmë arkivore që pret krahasimin me dosjen origjinale.
Në hulumtimData e vizës në Shkup. Nuk është data e vendosjes në Turqi.
Korrigjim i familjesMbërritja në Turqi sipas një përcjelljeje të mëparshme; do të krahasohet sërish me pamjen e dokumentit.
Në hulumtimLinja kryesore Shkup, Selanik, Izmir, Elazığ. Pritja 3–5 muaj në Bornova dhe ndalesat e ndërmjetme janë histori gojore.
Histori gojore familjareRamazani vdes në Elazığ; e dhënë për varrin e përcjellë nga familja.
Histori gojore familjareStambolli. Transferimi në regjistër dhe shpërngulja e vërtetë (1950 / 1956) ende nuk janë dalluar.
Në hulumtimPeriudhat në Sahrayıcedid dhe Kartal; do të verifikohen për çdo person dhe degë.
Në hulumtimVizitat e Kanberit në Nikovc. Në vitin 1982 shkoi me gruan dhe vajzën.
Histori gojore familjareBerku shpërngulet në Teksas, pastaj në Arkansasin Veriperëndimor.
Përcjellje familjareTë njëjtat kodra, periudha të ndryshme dhe shkrime të ndryshme. Prekni një hartë për ta zmadhuar.
Prona familjare nuk shënohet në hartë derisa fletët historike të përputhen me vendndodhjet e sotme. Gjetja e mëhallës Kurtešovit është një nga synimet kryesore të hulumtimit për tokën dhe kadastrën.
Ato që janë rrëfyer brez pas brezi. Derisa të vërtetohen me dokumente, ruhen bashkë me rrëfyesin si “histori gojore familjare”.
Pak para vdekjes, Ismaili mblodhi pleqtë e familjes dhe tregoi gjithë natën historinë e shpërnguljes; të nesërmen ndërroi jetë.
Sipas rrëfimit të xhaxhait Mehmet, gusht 2026 [S5]
Familja i kujton Tahirin dhe vëllanë e tij Ismailin si dy karaktere dukshëm të ndryshme. Tahiri kujtohet si i qetë, i matur dhe dinjitoz; Ismaili si rebel, i patrembur dhe i shpejtë në reagim në një mjedis të vështirë kufitar.
Në kujtesën familjare, vendimi për t’u shpërngulur lidhet me një ngjarje nga rinia e Ismailit që ngjalli frikën e gjakmarrjes. Thuhet se u pagua një çmim për pajtim, por shqetësimi që mbeti ndikoi në vendimin për t’u larguar nga Nikovci. Sa kohë kaloi ndërmjet ngjarjes dhe vendimit të vitit 1932 nuk dihet.
Thuhet se familja i shkroi Atatürkut, priti dokumentet në Shkup, kaloi me anije nga Selaniku në Izmir dhe qëndroi 3–5 muaj në Bornova. Ndalesat e mëvonshme ndryshojnë sipas rrëfimeve: Palu–Sivrice, Karakoçan/Dersim, Germili/Yedigöze. Pjesë e rrëfimit është edhe lënia pas e më shumë se 350 kokë bagëti të imët dhe më shumë se 150 kokë bagëti të trashë.
Kujtohet se në shtëpi flitej shqip, se disa halla nuk dinin turqisht dhe se përdorimi i shqipes u pakësua te brezat e mëvonshëm. Në kujtesën kulturore regjistrohet edhe tradita e shmangies së martesës brenda rrethit të gjerë farefisnor. Këta shembuj nuk përgjithësohen për një komunitet të tërë.
Kanberi u kthye për herë të parë në fshatin e tij dyzet e dy vjet pas shpërnguljes së vitit 1934. Këto udhëtime do të jenë një nga pjesët kryesore të arkivit fotografik dhe të historisë gojore të faqes.
Kthimi i parë. Vizitoi të afërmit, por nuk gjeti gjurmë të qarta të pronës së vjetër familjare.
Vizita e dytë, me gruan dhe vajzën.
Vizita e tretë dhe e fundit e njohur.
Pyetje të hapura, punë arkivore dhe shkrimet e ndryshme të emrave.
Kujtimet familjare të fillimit të shekullit XX duhet të lexohen në sfondin e paqëndrueshmërisë së rajonit Kaçanik–Karadak. Puna vazhdon me burimet ushtarake osmane, raportet bashkëkohore dhe kujtimet e oficerëve që shërbyen në rajon. Ngjarjet e dokumentuara për fshatrat përreth mbahen të ndara nga ngjarjet që mund të lidhen drejtpërdrejt me Nikovcin ose me pjesëtarë të familjes.
Lidhja me burimin do të shtohet kur të bashkëngjiten data e raportit dhe ofruesi i testit. Ky rezultat është një shtresë e veçantë të dhënash për të hulumtuar lidhjet më të vjetra të linjës Hasan–Ramazan; vetëm ai nuk e vërteton traditën e “tre vëllezërve” ose një fshat të caktuar.
| Puna | Gjendja dhe hapi i radhës |
|---|---|
| NFS.d. 5624 osman | Referencë e defterit të popullsisë. Është kërkuar qasje dixhitale; përmbajtja e defterit ende nuk është marrë. Përshkrimi në katalog, data, kazaja dhe përfshirja e Nikovcit do të verifikohen. |
| Arkivi i Kosovës / SEMMA | Përgjigjja e arkivit përshkruan regjistrimin si studiues dhe vazhdimin përmes SEMMA-s. Regjistrimi është falas dhe njëherësh. Ende nuk është gjetur dokument. |
| Dosja e shpërnguljes në Shkup | Referenca 1932-1787 dhe letra e emigrantit nr. 259 nuk supozohen si i njëjti dokument; institucioni, data dhe lista e personave do të përputhen veçmas. |
| Toka dhe kadastra | Kërkohen fletë të vjetra kadastrale, libra të tokës, lista posedimi dhe histori parcelash për Nikovcin. Lidhja ndërmjet mëhallës Kurtešovit dhe shtëpisë së drejtpërdrejtë të familjes ende nuk është vendosur. |
| Botime akademike | Kërkohen botimi dhe faqja e studimit të Uroševićit, referencat e plota të veprave të lidhura dhe regjistra origjinalë që përmendin familjen. |
| Hyrja kryesore | Format e gjetura në hulumtim |
|---|---|
| Nikovc | Nikoc, Nikocë, Nikovce, Nikofça, Nelikofça, Mitekofça, Nikauč. Format e fundit përfshijnë dëgjime ose lexime të mundshme të gabuara. |
| Kurteš / Kurteş | Kurtes, Kurtešovit; “Kurdovich” siç është dëgjuar në familje. |
| Sop | Sopa, Sopi |
| Kanber | Kamber, Kamer (lexime të mëparshme të dokumenteve të shpërnguljes) |
| Kaçanik | Kačanik, Kaçanik |
| Drenogllavë | Drenoglava |
| Shkup | Üsküp, Skopje |
| Selanik | Thessaloniki |
| Germili / Yedigöze | Përdoren së bashku në hulumtimin e vendbanimit të familjes; të dhënat historike administrative regjistrohen sipas dokumenteve. |
Nëse familja juaj ka rrënjë në Nikovc, Kaçanik, Luma ose në vëllazëritë Kurtešovit, Braimovit dhe Bećirovit, do të ishim mirënjohës të dëgjonim prej jush. Fotografi të vjetra, emra, kujtime për pronat, dokumente shpërnguljeje dhe korrigjime mund të ndihmojnë në ribashkimin e pjesëve të ndara nga kufijtë dhe brezat.